Reading the weather, part 1 – talking about the how
So, you want to read the weather
thinking it’s just gazing at clouds
to learn which way the wind blows?
It’s quite a different matter
sensing, feeling inside and out
to hear at which force the storm goes.
It’s smelling the scent of still water at night
or hearing the song of the thrush
taking acoustics into account.
It’s observing the color of the light
and understanding how much
that modifies the shade of the clouds.
It’s feeling the hair on your skin
stand upright instead of lay flat
when a thunderstorm comes nigh.
Or feel a shift in gut and lung
being caused by something that
you can only name vaguely and sigh.
It’s not a trick to learn from a book,
to read the weather successful you must
sense, hear and smell in myriad ways,
use every bit of you to look
at yourself and the outdoors and trust
at times you’ll still have it wrong for days.
thank you for bringing this into english with its weather still intact. i can feel the wind in it, the scent of rain, the gut-shift of a coming storm. grateful you kept its body. 🌦️
Wat me in jouw woorden zo raakt, is hoe volledig het lezen van het weer als een zintuiglijke en innerlijke ervaring wordt beschreven—het is geen intellectueel trucje, maar een diepe afstemming met alles om je heen. Als HSP herken ik dat subtiele bewustzijn: het voelen van de lucht op de huid, het luisteren naar het fluisteren van vogels, het ruiken van stil water, en hoe al die kleine signalen samen een intuïtief begrip vormen van wat gaat komen. Het is een prachtig voorbeeld van hoe sensitiviteit geen zwakte is, maar een gave die ons verbindt met de wereld op een manier die woorden vaak nauwelijks kunnen bevatten.